Een brief voor mijn maatje

Samen een biefstukje bakken, een potje midgetgolfen of hiphopmuziek luisteren in de auto. Het zijn de kleine dingen die het doen wanneer Drik (15) en Michael (30) afspreken. Ze zijn inmiddels een jaar (goede!) maatjes van elkaar. Drik woont op een woongroep van Sterk Huis in Teteringen, want thuis ging het niet. De momenten met Michael zijn een mooie afleiding voor hem. Even weg van de groep, een andere omgeving en andere prikkel.

Drik,

onze ‘speeddate’ was vorig jaar best een beetje awkward, vond je niet? Het was al donker en we maakten een wandelingetje over het terrein. Gelukkig hadden we meteen een goede klik. We hebben veel dezelfde interesses. Voetbal, gamen, muziek. Het afgelopen jaar leerden we elkaar beter kennen. Ik haal je eens in de drie weken op om iets leuks te gaan doen. Samen koken, gamen, muziek luisteren, fitnessen, voetballen of een ijsje eten. Het kan van alles zijn, als jij maar even weg bent van de groep. Even een andere omgeving, een andere prikkel, dat heb je soms nodig. Je weet, ik ben gewoon een commerciële jongen, zonder achtergrond in de jeugdzorg. Ik had tijd over en wilde me graag maatschappelijk inzetten. Het geeft energie om jouw maatje te zijn. Het is interessant om te horen hoe jij in het leven staat, waarmee je worstelt, hoe het op school gaat, wat je wel en niet leuk vindt en hoe jouw generatie naar de maatschappij kijkt. Je leert me veel nieuwe dingen, ook over muziek. Bijvoorbeeld dat bepaalde artiesten – waarvan ik dacht dat ze maar één hit hadden – meerdere albums hebben.

Je bent een actieve jongen met veel energie. Soms heb je ruimte nodig, soms juist niet. Je weet goed wat je wel en niet wil. Als je geen zin hebt om af te spreken, bel je gewoon af. Al is dat nog maar één keer gebeurd, toen je een videoclip moest opnemen (knipoog).

Ik mocht niet meedoen, want ik was al te oud, toch? Niets moet, alles mag. Zo werkt het bij ons. Als jij een slechte dag hebt en geen zin hebt om iets te doen, is dat prima. No pressure. Het is mooi dat je zo positief blijft. Dat je de mooie dingen van het leven ziet, ondanks alle struggles die je meemaakt. Dat is een belangrijke eigenschap in het leven. Soms herken ik mezelf wel een beetje in jou. Ik was vroeger ook opvliegerig, had mezelf niet altijd onder controle en zat snel op de kast. Daar heb ik ook een tijdje mee geworsteld. Ik zou je willen meegeven dat alles uiteindelijk wel goed komt, als je er zelf maar in blijft geloven. Soms ga je door een mindere periode in het leven, maar aan het einde van de tunnel brandt licht. Tel je zegeningen. Kijk wat je wél hebt.


Het is mooi dat je zo positief blijft, ondank alle struggles die je meemaakt.

Michael,

het is fijn dat jij iets met mij wil doen, vrijwillig, zonder dat het moet. Ik werd er altijd uitgegooid door mensen. We hoeven jou niet, je bent snel agressief, ga weg. Maar jij gaat gewoon uit vrije wil met mij om. Dat waardeer ik. Je bent een grappige man. O nee, dat klinkt oud. Je bent een grappige jongen. Je bent ook aardig. Als ik iets niet wil, vind jij dat prima. Vaak zeggen mensen ‘waarom wil je dat niet, doe dit, doe dat’, maar jij laat me. Je respecteert hoe ik ben. Dat zouden meer mensen moeten doen. Eerst zat ik op de woongroep in Goirle, maar ik ben overgeplaatst naar Teteringen, waar mijn roots liggen. Mijn ouders zijn gescheiden. Ik had vaak ruzie met mijn moeder. Fysieke ruzies, agressie, dat soort shit.

Jij gaat gewoon uit vrije wil met mij om. Dat waardeer ik.

Jij komt mij ophalen in Teteringen. Dan luisteren we mijn muziek in jouw auto. Het liefst hiphop, artiesten zoals Silvio of Ismo. Een vriend van mij maakt zelf ook muziek. Toen ik jou afbelde, zouden we een videoclip opnemen, serieus. Maar dat ging uiteindelijk niet door.

Ik kijk altijd uit naar onze afspraken. Toen ik vijftien werd, gingen we uit eten bij McDonald’s en daarna midgetgolfen. Of we koken iets bij jou, een biefstukje ofzo. Dan hangt er een blauwe walm in jouw keuken. Ik eet geen groente of fruit, maar jij wil per se iets gezonds eten. Powerfood hè. Ik geef toe, die zoete aardappelfriet was lekker. Maar die salade met avocado was echt vies. Soms gaan we fitnessen. The Gaming Factory was ook leuk: samen basketballen. Ik maak je altijd in. Je weet toch, ik kan alles tegen je zeggen. Gelukkig botsen wij nooit. Als ik problemen met iemand heb, zeg ik dat gewoon. Sommige mensen kunnen dat niet handelen. Volgende week begint een nieuw leven voor mij. Ik mag dan naar de dagbesteding, een soort manage. Dieren zijn mijn ding. Ze zijn tenminste fatsoenlijk, jongen. Je kan alles tegen ze zeggen, ze blijven toch wel van je houden. Ik heb dan ook nog wel tijd voor jou hoor, haha. Wat ik je verder nog wil zeggen? Ga zo door.